Deel 50: Waterscheerling

De waterscheerling (Cicuta virosa) geldt als de meest giftige plant van onze flora. De plant bewoont de koelere streken van het noordelijke halfrond. Vooral het eten van de wortelstok kan voor mens en (gewerveld) dier al in zeer korte tijd dodelijke gevolgen hebben, maar daarover later meer.

Het eerste deel van zijn wetenschappelijke naam, ‘Cicuta’, wordt in het algemeen verklaard als zijnde de naam voor de plant in de tijd van het oude Rome, maar zo gemakkelijk werkt dat natuurlijk niet. In het Latijn werd met ‘Cicuta’ ook de afstand tussen twee knopen van een holle rietstengel bedoeld en het was een benaming voor fluit of pijp. Die werden er vroeger van gemaakt. Het tweede deel, ‘virosa’, betekent in het Latijn ‘modderig, bedekt met slijm’ en dat vertelt ons iets over de groeiplaats van de plant: in de veengebieden van Friesland tref je hem vrij algemeen aan.

Aangezien deze column is opgenomen in het boek 'Gevaarlijke Planten' heeft de uitgever mij verzocht een deel van de column te verwijderen. Wil je deze of andere columns toch in zijn geheel lezen? Bestel dan het boek!

Zie linksboven op deze site voor bestelinformatie.